و چون فجور و تبهكارى نگهدار مردمان خود و نگهبان پناهندگان بر آن نيست ، جامعه در اين‌صورت از هم پاشيده خواهد شد . هم طبقه‌اى كه حقوق آن غصب و پايمال شده و هم طبقه‌اى كه غاصب و غارتگر است ، هردو به‌طور يكسان در رنج و عذاب بوده و به‌طور مساوى از هم خواهند پاشيد ! * * * اصولًا عمل مثبت براى رفع نيازمندى از ملت ، برپايه دو اصل استوار است : اول : تعلق و اختصاص همهء منابع ثروت به همهء مردم و اينكه به مقدار استحقاق و نيازمندى بين افراد تقسيم و توزيع گردد ، البته پس از آنكه به همه افراد امكان كار و كوشش داده شود . و هيچ‌كس حق ندارد آنچه را كه بنا به منافع خود بدون درنظرداشتن مصالح همگان ، آن را اجرا كند و هر مقدارى كه خود مىخواهد از املاك و اموال مردم را تحت تصرف خود قرار دهد . و سپس به مصلحت خود اين فرد نيست كه با توده مردم تعاون و همكارى نداشته باشد ، زيرا او به جامعه و جامعه به او مىبخشد و سود مىدهد و آنچه را كه جامعه به او مىبخشد ، البته بيشتر است ! على مىفرمايد : « هركس كه از خويشان خود دست بكشد - آنها را كمك و يارى نكند - از آنان يك دست گرفته شده ولى از او دست‌هاى بسيار گرفته خواهد شد » . بدون ترديد اين وظيفه دولت است كه براى اجراى اين سياست به دقيق‌ترين شكلى كه امكان دارد ، سرپرست عادلى باشد . ملت جسم و پيكر واحدى است و دولت بايد همه اعضاى آن را ، آن‌طور كه لازم است ، نگهدارى كند و سهل‌انگارى و سستى و كوتاهى و جدايى روا